KRYZYS EUROPEJSKIEGO MODELU BEZPIECZEŃSTWA WEWNĘTRZNEGO. CO DALEJ ZE SPÓJNOŚCIĄ TEGO BEZPIECZEŃSTWA?
Twórca: Abstrakt:Europę czeka redefinicja bezpieczeństwa. Towarzyszyć jej będzie atmosfera powrotu do zimnowojennych nastrojów, artykułowania rewindykacji status quo terytorialnego w drodze referendów/ plebiscytów (m.in. procesy emancypacyjne w Hiszpanii, Szkocji) i zaostrzenie realpolitik na Bliskim Wschodzie i Ukrainie. Stan napięcia podtrzymywać będą również bumerangowe skutki: azjatyckiej ekspansji gospodarczej, zawirowań sprawności demokracji liberalnej, bezradności wobec fali uchodźców i emigrantów zarobkowych, a także radykalizacji zachowań nacjonalistycznych i zapowiedzi dekompozycji samej Unii Europejskiej. Wspólnota, chcąc pozostać liczącym się graczem globalnym i regionalnym, musi wykazać się większą skutecznością projekcji strategicznej, zerwać z samouwielbieniem i egoizmem instytucjonalnym wyrażającym się permanentnym, werbalnym deklarowaniem samonaprawy. W praktyce powinno dojść do zredukowania rozdętej machiny biurokratycznej. Europejczycy oczekują mniej unijnych deklaracji, więcej skuteczności w likwidowaniu kryzysu spójności i solidarności oraz przeprowadzenia audytu obejmującego wszystkie agendy unijnej działalności. O kształcie i jakości europejskiego bezpieczeństwa wewnętrznego zadecyduje wypadkowa zdolności antycypowania przez Unię kierunków rozwoju sytuacji − zgodności z narodowymi potrzebami definiowanymi na podstawie rozpoznawanych i diagnozowanych zagrożeń.
Data wydania: Identyfikator:doi:10.37055/sbn/135295 ; oai:editorialsystem.com:article-135295
ISSN drukowany: Identyfikator wydawcy: Licencja: Strona początkowa: Strona końcowa: Tom: Wydanie: Czasopismo: Słowa kluczowe:bezpieczeństwo wewnętrzne ; zagrożenia bezpieczeństwa ; terroryzm islamski ; wyzwania europejskiego bezpieczeństwa wewnętrznego