Artykuł próbuje udzielić odpowiedzi na pytanie o dopuszczalność nieinwazyjnej kontroli poczty dyplomatycznej w świetle prawa międzynarodowego. Prawo dyplomatyczne i konsularne zostało skodyfikowane w czterech konwencjach zawartych w ramach ONZ. Każdy z tych dokumentów zawiera postanowienia określające status poczty dyplomatycznej lub konsularnej i środków ich przenoszenia. Zwrócona zostaje również uwaga na jeszcze jeden ważny dokument przygotowany przez Komisję Prawa Międzynarodowego ONZ, a mianowicie na projekt z 1989 roku dotyczący statusu kuriera dyplomatycznego i poczty dyplomatycznej przesyłanej bez udziału kuriera. Jednak dokument ten dotychczas nie przybrał i prawdopodobnie już nie przybierze formy umowy międzynarodowej. Autor stara się wykazać, że formuła przyjęta w konwencji wiedeńskiej z 1961 roku nie wyklucza stosowania nieinwazyjnych środków kontroli poczty dyplomatycznej. Wskazuje również na kontrowersyjny charakter art. 28 projektu KPM ONZ będący jednym z głównych powodów, dla których dokument ten nie wyszedł poza stadium projektu umowy międzynarodowej.
Data wydania: Identyfikator:doi:10.37055/sbn/129741 ; oai:editorialsystem.com:article-129741
ISSN drukowany: Identyfikator wydawcy: Licencja: Strona początkowa: Strona końcowa: Tom: Wydanie: Czasopismo: Słowa kluczowe:środki kontroli poczty dyplomatycznej ; prawo międzynarodowe