KRYZYS OBRONY CYWILNEJ W POLSCE. PERSPEKTYWA INSTYTUCJONALNA
Twórca: Abstrakt:Problemem badawczym podjętym w niniejszym artykule jest kryzys instytucji ochrony ludności na przykładzie Obrony Cywilnej we współczesnej Polsce. Instytucje ochrony ludności stały się ważnymi ogniwami bezpieczeństwa niemilitarnego państw europejskich, szczególnie w obliczu kryzysów migracyjnych oraz pandemii COVID-19. Tymczasem Obrona Cywilna RP pod koniec drugiej dekady XXI wieku uległa marginalizacji. Celem autora jest znalezienie odpowiedzi na pytanie o przyczyny tej nietypowej sytuacji. Chcąc osiągnąć ten cel problem ukazano z perspektywy teorii instytucjonalnej, która ma długą tradycję wyjaśniania procesów zmian instytucjonalnych na gruncie nauk społecznych.
Data wydania: Identyfikator:doi:10.37055/sbn/175516 ; oai:editorialsystem.com:article-175516
ISSN drukowany: Identyfikator wydawcy: Licencja: Strona początkowa: Strona końcowa: Tom: Wydanie: Czasopismo: Słowa kluczowe:obrona cywilna ; ochrona ludności ; system ; kryzys ; zarządzanie kryzysowe